Πέντε εβδομάδες, πέντε διαφορετικές παραγωγές. Η Ακαδημία ποδοσφαίρου του Μακεδονικού αφιέρωσε όλον τον Μάρτιο – και ένα Σάββατο του Απρίλη – σε μια ξεχωριστή παραγωγή που ενθουσίασε τους μικρούς μας αθλητές, συνδυάζοντας γνώριμες εικόνες από δημοφιλή video games με παιχνίδι και εκγύμναση: το MakFlix!
Μονομαχίες Spiderman εναντίον Batman και Super Mario εναντίον Luigi, πρωταγωνιστές του FIFA και του Fortnite, αλλά και ένα πρωτότυπο Escape Room, ήρθαν όλα στις οθόνες των παιδιών της Ακαδημίας του Μακεδονικού, σε μια ευρηματική προσπάθεια να προκαλέσουμε το ενδιαφέρον και τη συμμετοχή τους, να αλλάξουμε τους όρους και να χρησιμοποιήσουμε την τεχνολογία με νέο, διασκεδαστικό και διαφορετικό τρόπο.
Το makedonikos.gr επικοινώνησε με τους γονείς τεσσάρων αθλητών μας για να καταγράψει τις εντυπώσεις τους και τα λόγια τους περιγράφουν καλύτερα από εμάς όσα ζήσαμε αυτές τις πέντε εβδομάδες:
Μητέρα Μάξιμου Κ.: «Εμεινε ενθουσιασμένος ο Μάξιμος, ήταν πολυ καλα οργανωμένο, τους κράτησε σε εγρήγορση. Επίσης, δεν ήταν μεγάλα τα επεισόδια, ήταν πολύ καλό και που είχαν επαφήμε τους προπονητές και ήταν ωραίο που τους είδαν έτσι και με άλλα ρούχα, αποκριάτικα. Γενικά πολύ ωραίο, έξυπνο σαν ιδέα, γιατί διέφερε από την κλασική γυμναστική και τις ασκήσεις που κάνουν πχ στο σχολείο.
Ο Μάξιμος έχασε μόνο ένα επεισόδιο. Πιστεύω ότι είχε και καλή επισκεψιμότητα η συγκεκριμένη πρωτοβουλία. Εμείς προσωπικά το είχαμε βάλει στο ημερολόγιο και περιμέναμε την κάθε φορά. Ειδικά στο πρώτο επεισόδιο, Spiderman εναντίον Batman, που είχαν ντυθεί και τα πιτσιρίκια αποκριάτικα, μας έδωσαν την αίσθηση μέσω της δράσης ότι στον έξω κόσμο γίνονται κι άλλα πράγματα, ότι ντυνόμαστε αποκριάτικα, ότι περνάμε καλά. Και αυτό βοήθησε στην ψυχολογία των παιδιών, γιατί μέσα από το ίντερνετ δε ζούμε και πολλά πράγματα, σχεδόν τίποτα».
Πατέρας Θεμιστοκλή Τ.: «Αφού το παιδί ήταν ενθουσιασμένο και χαρούμενο όλα ήταν καλά. Το διασκέδασε πάρα πολύ. Συμμετείχε και στα πέντε και τον είπαν ότι θα πάρει και τον έπαινο και είχε ενθουσιαστεί, ανυπομονεί να τον πάρει. Μάλιστα νομίζει ότι θα πάρει κύπελλο αλλά του το έχω εξηγήσει ότι είναι έπαινος (σ.σ. γέλια)».
Μητέρα Ιωάννη Γ.: «Είναι η πρώτη του χρονιά που ξεκίνησε ποδόσφαιρο. Φυσικά είχε άλλα πράγματα στο μυαλό του, όπως και οι περισσότεροι από μας, για το πώς θα εξελιχθεί η χρονιά. Αλλά έστω η επαφή αυτή που είχε μέσω των δραστηριοτήτων με τους προπονητές, εγώ τον είδα πάρα πολύ χαρούμενο και αυτό είναι το βασικό. Γιατί τα παιδιά ψάχνουν αφορμές να ξεφύγουν από τα στερεότυπα, που είναι “ανοίγω τον υπολογιστή να διαβάσω ή να κάνω διαδικτυακό μάθημα”. Έγινε πάλι, βέβαια, και εδώ διαδικτυακή χρήση, αλλά τον είδα ότι πέρασε πάρα πολύ ωραία, ήταν πολύ ενθουσιασμένος.
Ήταν ενδιαφέρον θεωρώ, σε σχέση με το να παρακαλουθήσει κανείς απλά ένα βίντεο. Βοήθησε σε αυτό και ο συνδυασμός παιχνιδιού και ασκήσεων , ώστε να εξασκηθούν τα παιδιά με ταυτόχρονη διασκέδαση. Βέβαια, ο χώρος του δωματίου τους δεν είναι και ο κατάλληλος, ειδικά για χρήση μπάλας, αλλά ό,τι ήταν δυνατό έγινε. Αλλά ναι, ο Ιωάννης ενδιαφερόταν πάρα πολύ, ήμασταν στη γιαγιά του για παράδειγμα και παρακολουθούσαμε την ώρα να γυρίσουμε σπίτι για να μπει στο ίντερνετ και να συμμετάσχει στο MakFlix. Δεν έχασε κανένα επεισόδιο.
Έγινε μεγάλη προσπάθεια και από τους προπονητές απ’ ό,τι κατάλαβα. Αν γινόταν μελλοντικά και κάτι ανάλογο, που θα περιέχει παιχνίδι, γνώσεις, για να μπορούν τα παιδιά να αποκτήσουν γνώσεις έτσι, μέσω της συμμετοχής και όχι απλώς της παρακολούθησης, ακούγοντας δηλαδή απλά. Γιατί είναι διαφορετικό να συμμετέχεις από το να ακούς κάποιον να περιγράφει μια ισοτρία ή μια άσκηση. Το παιχνίδι βοηθά τα παιδιά με την εμπέδωση. Δεν έχει καμία σχέση με την πραγματικότητα βέβαια (σ.σ. αυτού του είδους η προπόνηση), και δικαιολογημένα, αλλά ήταν μια πολύ καλή προσπάθεια. Δεν ήταν και κουραστικά. Γιατί αν ένα παιδάκι είναι ήδη τόσες ώρες στον υπολογιστή, αν το υποβάλεις στη διαδικασία να κάνει κι άλλο κι άλλο… Απ’ όλα τα επεισόδια, μόνο το τελευταίο ήταν λίγο μεγαλύτερο, αλλά τρελάθηκε με το Escape Room και όλη τη δράση και το σκηνικό που στήθηκε, δεν ήθελε να τελειώσει. Αφού τα παιδιά φώναζαν “κι άλλο!”».
Μητέρα Χρήστου Π.: «Ήθελε πάντα να συμμετέχει, απλώς κάποιες φορές ξενέρωνε – να το πω έτσι – που δεν υπήρχε μεγάλη συμμετοχή, δηλαδή δεν έβλεπε τους φίλους του, αναρωτιόταν “γιατί οι ίδιοι και οι ίδιοι είμαστε σε όλα;”. Ο Χρήστος έχασε μόνο 1-2 επεισόδια, όταν είχε αγγλικά ή μια μέρα που ήταν έξω εκείνη την ώρα. Του άρεσε, ό,τι έχει σχέση με το ποδοσφαιρο και τον Μακεδονικό, πάντα του αρέσει και συμμετέχει, δεν τον βάλαμε ποτέ με το ζόρι να τα παρακολουθήσει, τα περίμενε πώς και πώς».








