Το makedonikos.gr επικοινώνησε με τους γονείς αθλητών της Ακαδημίας Ποδοσφαίρου του Μακεδονικού, για να διαπιστώσει τις συνέπεις της καραντίνας στα παιδιά μας, κατά πόσο έχει αλλάξει η καθημερινότητα τους και ποιες είναι οι νέες τους συνήθειες.
Στο δεύτερο και τελευταίο μέρος των συνεντεύξεων, ο πατέρας ενός δεκάχρονου αθλητή και ο πατέρας δύο αδερφών στην προεφηβική ηλικία περιγράφουν στο makedonikos.gr την αποδοχή του εγκλεισμού, την υπομονή και το φάσμα συμπεριφορών που ακολούθησε την εξέλιξη της καραντίνας, από ένα ανοιξιάτικο τρίμηνο σε ένα ημερολογιακό έτος με μια μικρή θερινή παρένθεση «ελευθερίας».
Πατέρας Ορφέα Ν: «Όλη μέρα στο σπίτι είμαστε. Το καλό είναι ότι, αν και παιδιά, έχουν μια ωριμότητα, με την έννοια ότι αποδέχονται την κατάσταση. Δεν εκφράζουν δηλαδή συναισθήματα που δείχνουν ότι δεν μπορούν να το δεχτούν όλο αυτό. Από τη μία στιγμή στην άλλη, βέβαια, έχασαν όλη την καθημερινότητα τους, αλλά δεν είχαμε ποτέ θέμα στο ύφος του “δε μπορώ άλλο, θέλω να βγω έξω” ή κάτι παρόμοιο. Παρότι ακόμα και οι ενήλικες αντιδρούν στην κατάσταση, στον Ορφέα βλέπουμε ότι δεν είναι έτσι και είναι σημαντικό αυτό.
Έχουμε κάνει το σαλόνι γήπεδο, έχουμε κάνει χώρο, έχουμε και τη μπάλα μέσα στο σπίτι και υπάρχει ποδόσφαιρο και εξάσκηση, βέβαια σε επιτρεπόμενα όρια. Είμαστε πιο ελαστικοί λοιπόν, γιατί, λόγω των συνθηκών, δεν μπορεί να γίνει κάτι άλλο, πρέπει να είμαστε ελαστικοί οι γονείς, με όλα. Κατά τ’ άλλα, ο Ορφέας κάνει πολλές κατασκευές, με playmobil και Lego για παράδειγμα. Επίσης προσπαθεί να γυμνάζεται και αυτός στο σπίτι, με ασκήσεις που του δείχνουν βεβαίως οι προπονητές του αλλά και με κάποιες από το ίντερνετ που κάνουμε.
Το στενάχωρο, αυτό που μας προβληματίζει θα έλεγα, είναι ότι τα παιδιά αυτά, σε αυτήν την ηλικία δηλαδή, είναι γεμάτα ενέργεια, πρέπει να τα αφήνεις να παίζουν όλη μέρα. Ο Ορφέας είχε γεμάτη καθημερινότητα: μπάλα, τάε κβο ντο, κολυμβητήριο… Αυτά κόπηκαν όλα. Αλλά τα παιδιά έχουν ενέργεια και πρέπει να τη διοχετεύσουν κάπου. Είμαστε πολυμελής οικογένεια εμείς, είναι τρία τα αδέρφια, και ο αδερφός του κάνει επίσης τάε κβο ντο και ποδόσφαιρο. Είναι σε ηλικία που βράζει το αίμα τους, έχουν ενέργεια η οποία δεν εκτονώνεται και μένει εντός του σπιτιού, είναι όλη μέρα… στην τσίτα! Το σημαντικό, πάντως, είναι ότι κι άλλα παιδιά νομίζω, όπως ο Ορφέας, έχουν αποδεχτεί αυτόν τον περιορισμό που έχουμε υποστεί όλοι, αν και δεν μπορούν να τον εκλογικεύσουν απόλυτα. Αυτό είναι θετικό».
Πατέρας Θάνου και Χρυσόστομου Μ.: «Αν πάρουμε τα πράγματα από το σχολείο με την τηλεκπαίδευση, δεν γίνεται τίποτα. Αν δεν είμαστε εμείς, οι γονείς, από πάνω τους, να τους βοηθήσουμε, δεν γινεται τίποτα. Δεν τους αρέσει να βλεπουν μια οθόνη, να μιλά κάποιος. Είναι δύσκολο. Ακόμη και στις δράσεις του συλλόγου. Γενικότερα, καθονται πολύ, παίζουν play-station, υπολογιστή και βόλτες εννοείται μαζί μου, έξω, λίγο τρέξιμο, λίγη μπάλα, λίγο ποδήλατο, προσπαθούμε να μην καθόμαστε. Κάθε μέρα βγαίνουμε έξω. Αλλά κατά τ’ άλλα, πολύ… ξάπλα, πεσμένη ψυχολογία. Ναι, έπαιζαν, ναι έκαναν κάποια πράγματα, αλλά όσο περνά ο καιρός και οι μήνες δεν γίνεται και αλλιώς. Πλέον κάθονται. Μεγάλο μείον το γεγονός ότι έκοψαν τη μπάλα. Πάντως, δε σκέφτονται να σταματήσουν, ανυπομονούν να γυρίσουν. Η δίψα για μπάλα δε σταματά, τουλάχιστον για τους δικούς μου. Γιατί ξέρω άλλα παιδιά που λένε ότι θα τα παρατήσουν».
Όσον αφορά στις δράσεις του Μακεδονικού, τις εκπαιδευτικές ημερίδες, τα παιχνίδια, τα κουίζ, και αν πιστεύει ότι βοήθησαν ώστε να βρει το παιδί μερικές ώρες χαράς και ενδιαφέροντος κατά την καραντίνα, οι δύο γονείς ανέφεραν:
Πατέρας Ορφέα Ν.: «Οι δράσεις αυτές βοήθησαν. Κακά τα ψέματα, τα παιδιά όλη μέρα είναι με ένα κινητό, με τα βίντεο. Και δεν γίνεται αλλιώς, δεν κινείται αλλιώς η μέρα. Γι’ αυτό είμαστε πιο ελαστικοί. Οι δράσεις βοήθησαν γιατί έδωσαν στα παιδιά μια ώρα εποικοδομητική και ουσιαστική. Το αντίκτυπο των δράσεων εντοπίζεται στο ότι κρατούν τα παιδιά ενωμένα, έστω και με αυτήν την άυλη επαφή που έχουν, χωρίς να συναντιούνται από κοντά. Αυτό είναι σημαντικό, δεν υπάρχει η παρουσία, αλλά είναι σα να κάνουν παρέα εκείνη τη στιγμή. Βοήθησαν οι δράσεις. Όπου συμμετείχε ο Ορφέας, νομίζω του έκανε καλό. Πέρα από το γνωστικό κομμάτι δηλαδή, συμμετείχε σε κάτι με το σύλλογο που περνά όμορφα, με πρόσωπα που κάνει παρέα».
Πατέρας Χρυσόστομου και Θάνου Μ.: «Δεν μπορούν, δυσκολεύονται. Προτιμούν να παίξουν ένα παιχνίδι, είτε στο play-station είτε μεταξύ τους, παρά να μπουν σε κάτι στον υπολογιστή, καραντινομαχίες, κουίζ, οτιδήποτε. Είναι το πρόβλημα του να μιλάει κάποιος στην οθόνη. Δεν τους προκαλεί το ενδιαφέρον».








