Ο απο μηχανός Θεός για τον Μακεδονικό στον αγώνα κόντρα στον Κτηνοτροφικό Αστέρα Καληράχης, που έγραψε το τελικό 0-1 στο 90ό λεπτό, ο αρχηγός Γιώργος Γαρύφαλλος, μίλησε στο makedonikos.gr για όσα βιώνει στους «πρασίνους».
Σε μια στιγμή που η ομάδα έμοιαζε ότι «κλείδωνε», ο Γιώργος Γαρύφαλλος βγήκε μπροστά και ανέλαβε να χαρίσει τη νίκη στην ομάδα του, σε μια ανελέητη κούρσα πρωταθλτισμού.
Το κρίσιμο γκολ του «Γάρυ» διατήρησε τον Μακεδονικό στην πρώτη θέση και στο +3 από τη δεύτερη Κοζάνη και ο αρχηγός των Νεαπολιτών «ανακρίθηκε» από το makedonikos.gr:
Βασική ερώτηση: γκολ στο τέλος, νίκη για τον Μακεδονικό που «τρέχει» προς την κορυφή, ηγέτης Γαρύφαλλος. Τι συναισθήματα ξύπνησαν;
«Καταρχάς ήταν όντως ένα πολύ μεγάλο διπλό. Έπρεπε να γίνει με οποιονδήποτε τρόπο. Ήταν μια δύσκολη έδρα και ειδικά όταν το παιχνίδι εξελίσσεται όπως εξελίχθηκε, με πολλές διακοπές και τραυματισμούς και το γκολ στο 90′, νομίζω οποιοσδήποτε κι αν το έβαζε θα ήταν το ίδιο για μένα. Αλλά έχω ιδιαίτερη χαρά, ναι, γιατί βοήθησα την ομάδα σε μια στιγμή που ένιωθα ότι έπρεπε – κάποια στιγμή – να το κάνω κι εγώ αυτό. Ένιωθα την ανάγκη ότι σε μια δύσκολη στιγμή, έπρεπε να βρω μπροστά. Είμαι, λοιπόν, δύο φορές χαρούμενος που έγινε έτσι. Τα συναισθήματα δεν περιγράφονται, η ζωή είναι στιγμές και γι’ αυτές τις στιγμές ζούμε, γιατί όλα πάνω κάτω είναι ρουτίνα, καθημερινότητα, με τις στιγμές ζεις έντονα συναισθήματα».
Είδαμε για πρώτη φορά φέτος εικόνα από τα αποδυτήρια μετά το παιχνίδι, με πανηγυρισμούς, χορούς και τραγούδια. Είναι κάτι που γίνεται τακτικά ή συνέβη στα Γρεβενά λόγω της έντασης;
«Δεν γίνεται τακτικά, είναι η μόνη φορά στα τόσα χρόνια που έιμαι στον Μακεδονικό που πανηγυρίστκε με τέτοιον τρόπο μια νίκη, ίσως με λιγότερη ένταση απ’ όταν ανεβήκαμε στη Γ’ Εθνική. Βγήκε όλη η πίεση του “πρέπει να κερδίσουμε”, μια έκρηξη συναισθημάτων. Είμαστε πολύ καλά στα αποδυτήρια, παίζει ο ένας για τον άλον, όλοι μαζί νιώσαμε τη στιγμή της νίκης ως ένα. Το πάθος που βγάζουμε στο video είναι η χαρά και η δικαίωση για την εξέλιξη του αγώνα και δείχνει ότι είμαστε όντως όλοι μαζί μια οικογένεια».
Τελευταία σε είδαμε σε έναν ρόλο όπου κινείσαι αρκετά κοντά στον Τοπούζη, ψηλά στο γήπεδο δηλαδή. Είναι σχετικές οι οδηγίες από τους προπονητές σου; Προτιμάς αυτόν το ρόλο ή το «φόρτωμα» πλευράς που επίσης κάνεις εξαιρετικά, παίρνοντας μπάλα από πιο χαμηλά;
«Είναι πράγματι οδηγίες του προπονητή. Η αλήθεια είναι ότι τα προηγούμενα χρόνια ο ρόλος μου ήταν πιο δημιουργικός, αλλά κάθε χρονιά είναι διαφορετική, οι συμπαίκτες και το σύνολο καθορίζουν τον τρόπο προσέγγισης. Εμένα δε με νοιάζει αν θα παίξω ψηλά ή χαμηλά αλλά αν κερδίζει η ομάδα και να πετυχαίνει τους στόχους της. Μ’ αρέσει πολύ να παίζω πίσω από τον Τοπούζη και θα παίξω όπου υπάρχει ανάγκη και θεωρεί ο προπονητής ότι μπορώ να βοηθήσω».
Ο Μακεδονικός ενισχύθηκε με αρκετά νέα πρόσωπα το χειμώνα: Ουζούνογλου, Αναγνώστης, Δρόσος, Λάλκοβιτς, Θεοδωρίδης. Πώς έχουν ενσωματωθεί τα παιδιά αυτά στην ομάδα;
«Όπως είπα, το κλίμα είναι και ήταν πάρα πολύ καλό, οπότε όποια παιδιά έρχονται, ενσωματώνονται αμέσως στην οικογένεια, δεν υπάρχουν κλίκες ή εμπάθειες. Όλα τα παιδιά μπαίνουν κατευθείαν στο κλίμα, γρήγορα, και ήρθαν όντως αρκετοί καλοί παίκτες, οπότε και το επίπεδο στην προπόνηση και ο ανταγωνισμός αυξήθηκαν. Πράγμα που ειδικά στον Μακεδονικό που κάνει πρωταθλητισμό είναι απαραίτητο, ώστε να μην καθησυχάζεται κανείς, ώστε να βγάζουμε όλοι το 100%. Οπότε, μόνο θετικά πράγματα μπορούν να φέρουν οι προσθήκες αυτές και να βοηθήσουν την ομάδα να πετύχει τους στόχους της».
Αισθάνεστε πίεση στη μάχη για την κορυφή; Νιώθετε ότι όπου πηγαίνετε δεν υπάρχουν περιθώρια λάθους και απώλειας βαθμών; Μπορεί η ομάδα να φτάσει στην κατάκτηση του πρωταθλήματος; Κάποτε μας είχε δηλώσει ότι η ομάδα δεν γνωρίζει το ταβάνι της…
«Ισχύει εκείνη η πρώτη μου δήλωση, ότι δεν ξέρουμε το ταβάνι μας. Βέβαια, έχουν μείνει 7 “τελικοί” για την ολοκλήρωση του πρωταθλήματος. Θα έλεγα ότι πλέον δε με αφορά ο τρόπος – αν θα παίξουμε καλά ή όχι δηλαδή – αλλά να τελειώνει ο αγώνας και να έχουμε κατακτήσει τους τρεις βαθμούς. Πίεση εννοείται ότι υπάρχει σε κάθε ομάδα που πάει για πρωτάθλημα και γι’ αυτό οι πιο μεγάλοι και έμπειροι παίκτες πρέπει να διαχειριστούν αυτό το κομμμάτι. Αλλά θεωρώ ότι υπάρχει μια γλυκιά πίεση. Δε μεταφράζεται όμως σε άγχος, ότι πρέπει να κερδίσουμε. Έχε μπολιάσει αυτό τα αποδυτήρια του Μακεδονικού. Εξάλλου από την αρχή ο στόχος ήταν το πρωτάθλημα και εννοείται ότι το πρωτάθλημα χρειάζεται γερά νεύρα, γερός στομάχι και αυτός που θα αντέξει στην πίεση και στην ένταση, αυτός θα κατακτήσει το πρωτάθλημα. Πιστεύω ότι το έχουμε…».







