Ο Πρόεδρος του Μακεδονικού, κ. Παύλος Ανδρώνης, το Διοικητικό Συμβούλιο, τα μέλη και οι φίλοι του συλλόγου, εκφράζουν τα δημόσια συλλυπητήρια τους στην οικογένεια και τον στενό κύκλο του τεράστιου αθλητή και συμπολίτη μας, Αλέξανδρου Νικολαΐδη.
Αισθανόμαστε δε ότι τα συλλυπητήρια χρειάζεται να μεταφερθούν στο σύνολο των συνανθρώπων μας και της ελληνικής κοινωνίας, που την Πέμπτη (13/10) έχασε από το πλάι της έναν υπέροχο, ξεχωριστό και χαμογελαστό άνθρωπο, που αποτελούσε σε κάθε βήμα του – ακόμη και στο στερνό – φωτεινό παράδειγμα αλληλεγγύης, κοινωνικής επαγρύπνησης και ανθρωπιάς. Οι αθλητικές του επιτυχίες και τα ολυμπιακά μετάλλια στο τάε-κβο-ντο αποτελούσαν απλώς την κορυφή ενός θεόρατου βουνού, ανάλογου της φιγούρας του, το οποίο στηριζόταν σε ανθρώπινες αξίες, σπουδαία ιδεώδη και μια τεράστια και ζεστή καρδιά που τους χωρούσε όλους, και κυρίως τα παιδιά.
Το αναπάντεχο αποχαιρετιστήριο μήνυμα του Αλέξανδρου, μια τύποις «διαθήκη», συγκλόνισε την ελληνική κοινωνία το πρωί της Παρασκευής. Και τη συγκλόνισε τόσο για την είδηση του θανάτου του, που κανείς και καμιά μας δεν θα ήθελε να έχει μάθει, όσο και για το μεγαλείο της ψυχής του. Στην «διαθήκη» του, ο Νικολαΐδης δεν ξέχασε τα παιδιά. Μπορεί να «χάθηκε» τόσο άδοξα, αλλά δεν αφήνει τα παιδιά να «χαθούν». Εκεί που όλα σβήνουν, ο Αλέξανδρος συνέχισε, με μοναδικό τρόπο, να προσφέρει!
Κοιτώντας τον λόφο της Πολίχνης και των Μετεώρων από τις εγκαταστάσεις του Μακεδονικού, αντικρίζει κανείς το Δημοτικό Γήπεδο Πολίχνης, το κλειστό στάδιο που έχει το όνομα «Αλέξανδρος Νικολαΐδης». Στο επόμενο παιδί που θα ρωτήσει «ποιος ήταν ο κύριος;», θα του απαντήσουμε πως ήταν ένας από τους ομορφότερους ανθρώπους που γνώρισε η ελληνική κοινωνία και ο αθλητισμός μας. Αξιοπρεπής και προσανατολισμένος στην κοινωνία, ακόμη και μετά τον θάνατο του…








