Ο Μακεδονικός έγραψε ιστορία, κατακτώντας το βράδυ του Σαββάτου (11/06) την άνοδο στη Betsson Super League 2, μετά την ισοπαλία (2-2) κόντρα στον ΠΑΟ Ρουφ στην Αθήνα.
Έχοντας τον κόσμο στον πλευρό τους και τον αρχηγό Γιώργο Γαρύφαλλο σε… ειδική αποστολή, οι «πράσινοι» προηγήθηκαν δύο φορές στο πλαστικό της «Αούστρια» και έστειλαν τη Νεάπολη εκεί που της αρμόζει: στις επαγγελματικές κατηγορίες!
Ο σκόρερ των δύο τερμάτων, Γιώργος Γαρύφαλλος, έγραψε με τα πόδια του ένα έπος, γιγαντώνοντας ακόμη περισσότερο τον θρύλο του ως ποδοσφαιριστής του Μακεδονικού.
Μιλώντας στο makedonikos.gr, ο απόλυτος πρωταγωνιστής της αυλαίας μοιράστηκε τα συναισθήματα του για το σπουδαίο επίτευγμα της ομάδας αλλά και το σύλλογο γενικότερ.
Η ιστορία έγραψε Μακεδονικός, έγραψε τους προπονητές, τους συμπαίκτες σου, αλλά έγραψε και ότι στο τελευταίο παιχνίδι ο Γιώργος Γαρύφαλλος έβαλε δύο γκολ για να στείλει την ομάδα στην Betsson Super League 2. Έχεις συνειδητοποιήσει την ιστορική σημασία του επιτεύγματος;
«Θα μιλήσω για την ομάδα. Καταφέραμε είναι η αλήθεια κάτι που είχε πάρα πολλά χρόνια να γίνει. Είμαι χαρούμενος και ευτυχισμένος γιατί κατάφερα να εκπληρώσω έναν στόχο και ένα όνειρο πολλών ετών, μετά από πολλές ατυχίες και αστοχίες. Είμαι πάρα πολύ περήφανος για τους συμπαίκτες μου. Είναι πλέον κάτι παραπάνω από συμπαίκτες, φίλοι, και πραγματικά μέσα από αυτήν τη δύσκολη χρονιά γίναμε μια οικογένεια. Εννοείται και οι προπονητές, το επειτελείο, από τον πρώτο ως τον τελευταίο. Είμαστε οικογένεια και το αποδείξαμε. Είμαι πραγματικά χαρούμενος που καταφέραμε να εκπληρώσουμε ένα στόχο πολλών χρόνων με αυτούς τους ανθρώπους, είναι τιμή μου που είμαι συμπαίκτης τους».
Ζητούσες τα γκολ; Μπήκες στο παιχνίδι έχοντας κάνει κάποια κουβέντα με τον εαυτό σου ότι πρέπει να βγει μπροστά σε αυτόν τον τελευταίο αγώνα; Ή προέκυψαν;
«Η αλήθεια είναι ότι ήθελα να βοηθήσω την ομάδα να καταφέρει να πετύχει τον στόχο της. Δε με ένοιαζε απαραίτητα αν θα σκοράρω εγώ ή αν θα δώσω εγώ κάποια ασίστ. Ήθελα να δώσω τον καλύτερο μου εαυτό, να τελειώσει ο αγώνας και να μαι γεμάτος, να ξέρω ότι έδωσα την ψυχή μου για να κερδίσουμε. Έχω πει απ’ την αρχή της χρονιάς ότι το γκολ δεν είναι αυτοσκοπός μου, δεν το κυνηγώ, θέλω η ομάδα να φεύγει νικήτρια από κάθε παιχνίδι και να πετύχει τους στόχους της».
Ήρθες από την Πελοπόννησο χωρίς καμία σχέση με την ομάδα και έγινες μια εμβληματική φιγούρα της σύγχρονης εποχής. Νιώθεις Μακεδονικός;
«Είμαι από 18 χρονών στην ομάδα, έχω ζήσει απίστευτες στιγμές εδώ. Πολλή στεναχώρια, πολλή χαρά, πολλή πίεση και πολύ άγχος, πολύ γέλιο… Αν μη τι άλλο, και όταν έφυγα από την ομάδα μετά από έξι χρόνια παρουσίας, ήμουν πάρα πολύ στεναχωρημένος. Δέθηκα με την ομάδα, με τα παιδιά που γνώρισα εδώ, με τους ανθρώπους του Μακεδονικού, δέθηκα με τη φανέλα του Μακεδονικού. Γι’ αυτό και ξαναγύρισα. Είμαι Μακεδονικός, αγαπώ τον Μακεδονικό κι αν με ρωτήσουν μετά από πολλά χρόνια, εννοείται ότι θα απαντήσω πως είμαι ένας από αυτούς, είμαι ένας από τους οπαδούς, τους φιλάθλους της ομάδας. Είμαι οπαδός του Μακεδονικού».
Και κλείνοντας με αυτά τα πρόσωπα, τους φιλάθλους της ομάδας, τι μήνυμα τους στέλνεις για τη στήριξη που σας προσέφεραν και στο τελευταίο παιχνίδι; Πώς το βιώνει ένας ποδοσφαιριστής όλο αυτό μέσα στο γήπεδο; Παίρνει ώθηση;
«Τους ευχαριστώ από τα βάθη της ψυχής μου, εκ μέρους όλων των συμπαικτών μου. Πραγματικά στους αγώνες των μπαράζ, τόσο στα εντός έδρας αλλά ακόμα και στη Λάρισα που ήρθαν ή και τώρα με τόσα χιλιόμετρα που έκαναν ως την Αθήνα, μας έδωσαν επιπλέον ώθηση, ένα κίνητρο να τα καταφέρουμε. Νιώθεις ότι υπάρχουν άτομα που στεναχωριούνται, που πονούν την ομάδα, που την αγαπούν την ομάδα, θέλουν να κερδίζει. Το νιώσαμε αυτό χθες. Και αυτό ήθελα να τους προσφέρουμε, αυτήν τη χαρά για την άνοδο».









