Οι συνθήκες διαβίωσης, άθλησης, εργασίας και καθημερινότητας εν γένει έχουν αλλάξει τον τελευταίο μήνα, εξαιτίας της πανδημίας του κορωνοϊού που αναπόφευκτα έφτασε και στη χώρα μας. Αλλιώτικη θα είναι και η ζωή μετά, αλλά για την προσαρμογή σε αυτήν θα παίξει πολύ σημαντικό ρόλο, σύμφωνα με την παιδοψυχολόγο του ποδοσφαιρικού τμήματος του Μακεδονικόυ, κ. Μυρτώ Στάγκου, η διαχείριση του «τώρα».
Η αγαπητή κ. Μυρτώ μιλά στο makedonikos.gr για τις ιδιαιτερότητες της καραντίνας, δίνει συμβουλές στους γονείς για τον εντοπισμό και τη διαχείριση του άγχους και της αναστάτωσης των παιδιών τους αλλά και συμβουλές για δημιουργικό χρόνο στο σπίτι, με υγιές σώμα και νου, όροι που θα μας επιτρέψουν να εξέλθουμε αλώβητοι από την κρίση που μας περιβάλλει…
Αναλυτικά η σύντομη συνέντευξη της κ. Στάγκου στο makedonikos.gr:
Καταρχάς, θα ήθελα να μου πεις πώς περνάς στην καραντίνα και με τι καταπιάνεσαι ώστε να κυλήσει ο χρόνος σου ευχάριστα αυτήν την περίοδο:
«Αρχικά, θέλω να σας ευχαριστήσω για τη συνέντευξη και την ευκαιρία που μου δίνετε να μοιραστώ με τους αναγνώστες κάποιες σκέψεις και προβληματισμούς για να διαχειριστούμε όσο το δυνατόν καλύτερα αυτήν την πρωτόγνωρη κατάσταση.
Με το ερώτημα αυτό ανακαλώ από την μνήμη μου εκείνη την Τρίτη που ανακοινώθηκε το κλείσιμο των σχολείων και των πανεπιστήμιων. Δεν σας κρύβω ότι εκείνη την ημέρα το άγχος μου είχε φτάσει στο κόκκινο λόγω πολλών υποχρεώσεων, τόσο επαγγελματικών όσο και ακαδημαϊκών, που ξαφνικά πάγωσαν. Όπως πολλοί συμπολίτες μας έτσι και εγώ πέρασα από κάποιες συναισθηματικές αναστατώσεις με τα συναισθήματα του θυμού, της αγωνίας, του άγνωστου να με κυριεύουν, μέχρι να αρχίσω να συνειδητοποιώ και να αποδέχομαι την κατάσταση. Αυτό διήρκησε ένα διήμερο, ώσπου αποφάσισα να αλλάξω ρότα και να εξακολουθήσω να είμαι ενεργητική προσαρμόζοντας τις υποχρεώσεις μου σε άλλο πλαίσιο».
«Εν τω μεταξύ οι εξελίξεις ήταν καταιγιστικές και οι εικόνες και τα μηνύματα από την Ιταλία άγγιζαν την ψυχή μου, παρόλα αυτά αποφάσισα να διαχειριστώ την κατάσταση με ψυχραιμία και να εμπιστευτώ τους ειδικούς της πρώτης γραμμής, που οφείλω να παραδεχτώ πως η στάση τους ήταν καθησυχαστική και ενημερωτική. Επομένως, αντιστάθηκα στο να παρασυρθώ από τα άγρια κύματα στα οποία κολυμπούσαμε εκείνη την περίοδο και ξεκίνησα να προσαρμόζω τη ζωή μου στα νέα δεδομένα.
Αυτό που με βοήθησε ήταν ότι δεν κατέρρευσα, προσπάθησα να διατηρήσω τη θετική μου σκέψη και ευρηματικότητα προκειμένου να νιώθω ενεργή και χρήσιμη. Έτσι, αναδιαμόρφωσα το πλαίσιο της εργασίας μου συνεχίζοντας κάποιες συνεδρίες μέσω σκάιπ , παρέμεινα ενεργή στην ομάδα και στα σχολεία με τα οποία συνεργάζομαι, παρέχοντας τους υλικό υποστήριξης και διαδικτυακές υπηρεσίες συμβουλευτικής. Παράλληλα, αποφάσισα να ενισχύσω τις γνώσεις μου παρακολουθώντας το online course in mindfulness, ενώ συνέχισα τα ηλεκτρονικά μαθήματα στο πανεπιστήμιο, καθώς ολοκληρώνω το δεύτερο πτυχίο στο τμήμα Νηπιαγωγών ΑΠΘ. Σαφώς κράτησα τις επαφές με φίλους και συγγενείς μέσω κοινωνικών δικτύων και αποφάσισα να ενημερώνομαι από συγκεκριμένες πηγές, τις οποίες κρίνω ως αξιόπιστες και έγκυρες.
Συνεπώς, όλοι οι άνθρωποι έχουν μια προσαρμοστική δεξιότητα που μπορούν να αξιοποιήσουν για να ανταπεξέλθουν σε απρόσμενες και πρωτόγνωρες στιγμές όπως αυτή, αλλά εξαρτάται από τη θέληση, το κίνητρο, τις πεποιθήσεις και την ψυχική ανθεκτικότητα του καθενός. Δεν ήταν καθόλου εύκολο μέχρι να βρω τις ισορροπίες και να διαχειριστώ τις ανησυχίες μου, προσπάθησα να εστιάζω στα θετικά και να οργανώσω την καθημερινότητα μου, ενώ αξιοποίησα τον χρόνο για brainstorming.
Ο καθένας μας έχει δύο επιλογές: είτε να παραιτηθεί και να παραδοθεί, είτε να παλέψει και να κερδίσει κάτι. Σαφώς ο δεύτερος δρόμος είναι δύσκολος, σκοτεινός, απαιτητικός, γεμάτος προκλήσεις και ανατροπές, όμως είναι συνάμα και συναρπαστικός, σου δίνει νόημα για τη ζωή. Προτρέπω, λοιπόν, μικρούς και μεγάλους να μην τα βάζουν κάτω, να θέτουν στόχους, να παραμένουν απασχολημένοι και η οπτική τους γωνία να κλίνει προς τη θετική αξιολόγηση και θεώρηση της κατάστασης».
Τι ενέργειες μπορούν να κάνουν παιδιά και γονείς στο σπίτι, ώστε να διατηρήσουν ακμαίο το ηθικό τους όσο βρίσκονται αποκλεισμένοι μακριά από ποδόσφαιρο, βόλτες και επικοινωνία με φίλους; Τι tips καθημερινότητας προτείνεις;
«Ένα από τα πιο θεμελιώδη και ουσιώδη βήματα που πρέπει να κάνει μια οικογένεια είναι να ορίσει ένα πρόγραμμα, να υπάρχει ρουτίνα και σταθερότητα στην καθημερινότητα όλων των μελών της οικογένειας. Είναι απαραίτητο χαρακτηριστικό για ένα προβλέψιμο και οριοθετημένο περιβάλλον για τα παιδιά όλων των ηλικιών, τους προσφέρει ασφάλεια και σιγουριά μειώνοντας τα επίπεδα άγχους και παρέχοντας μια ροή, μια ακολουθία των συνηθειών και ενεργειών της οικογένειας.
Η διαμόρφωση του προγράμματος καλό είναι να γίνει με τη συμμετοχή των παιδιών, έτσι ώστε να είναι ενήμερα για τις υποχρεώσεις τους και το πλαίσιο στο οποίο κινούνται. Το περιβάλλον συμβίωσης θα πρέπει να χαρακτηρίζεται από αλληλοσεβασμό, ευγένεια, ηρεμία, αποδοχή, υποχωρήσεις και επικοινωνία. Οι μεγάλοι ως πρότυπα οφείλουν να διαχειρίζονται τα συναισθήματα τους παρασέρνοντας και τα παιδιά σε αυτόν τον δρόμο, διαφορετικά οι εντάσεις και οι φωνές θα είναι συχνές κάνοντας ανεπιθύμητο το περιβάλλον και δυσχεραίνοντας την όλη κατάσταση.
Είναι σημαντικό τα παιδιά να έχουν συγκεκριμένο πρόγραμμα και να μένουν απασχολημένα με οργανωμένες και ευχάριστες δραστηριότητες, είμαι βέβαιη πως έχουν πολλές και όμορφες ιδέες να μοιραστούν. Ορίστε κάποιες ώρες για μελέτη, ελεύθερο παιχνίδι, χρόνο με γονείς και χρόνο χρήσης της οθόνης. Διατηρήστε τις ρουτίνες ύπνου, φαγητού, μπάνιου – υγιεινής, μην κάνετε εκπτώσεις καθώς θα διαταραχθεί η ισορροπία και η σταθερότητα στο πρόγραμμα των παιδιών. Τα παιδιά αγαπούν την επανάληψη και θέλουν να γνωρίζουν τι να περιμένουν. Αποφύγετε την έκθεση των παιδιών στις ειδήσεις, αλλά και εσείς προσπαθήστε να ενημερώνεστε από μια συγκεκριμένη πηγή που εμπιστεύεστε. Παίζει σημαντικό ρόλο η στάση των γονέων για να παρασύρουν και να ενεργοποιήσουν τις δυνατότητες των παιδιών.
Για να γίνω πιο συγκεκριμένη, οι γονείς που θα διαβάσουν ένα βιβλίο, θα μαγειρέψουν με τα παιδιά τους, θα συζητήσουν μαζί τους, θα παίξουν, θα ακούσουν μουσική, θα χορέψουν, θα γελάσουν παρέα, δημιουργούν ένα κατάλληλο και ευνοϊκό περιβάλλον που θα πρέπει να υπάρχει και εκτός περιόδου κορωνοϊού. Ας αξιοποιήσουμε τον ελεύθερο χρόνο εποικοδομητικά και αποτελεσματικά, ας έρθουμε πιο κοντά στα παιδιά και ας γνωριστούμε καλύτερα, δημιουργώντας όμορφες αναμνήσεις, σημαντικά εφόδια για το μέλλον τους».

«Προσοχή στη χρήση των ηλεκτρονικών παιχνιδιών, δεν είναι λύση, κρύβουν κινδύνους που δεν είναι ακόμα ορατοί σε συγκεκριμένο χρόνο, δώστε νέα και ελκυστικά ερεθίσματα στα παιδιά που να ταιριάζουν στα ενδιαφέροντά τους. Κάθε αναπτυξιακό στάδιο έχει διαφορετικές απαιτήσεις, παρόλα αυτά κρατήστε μια ειλικρινή, σταθερή και ξεκάθαρη στάση, ακούστε τις ανησυχίες, τις σκέψεις και τα συναισθήματά τους, μην τα αγνοείτε και μην τα θεωρείτε ασήμαντα. Δεν γίνεται να τους κρύβουμε την αλήθεια, αλλά από την άλλη δεν χρειάζεται να τους βομβαρδίζουμε με πληροφορίες, πρέπει να απαντάμε με ακρίβεια στα ερωτήματα που μας θέτουν.
Η ομάδα των εφήβων είναι πολύ ευάλωτη και πλήττεται σημαντικά με υψηλά επίπεδα επικινδυνότητας, καθώς ο εγκλεισμός έχει περιορίσει τις κοινωνικές τους συναναστροφές, έχουν έγνοιες (εξετάσεις), στερούνται σημαντικές συνήθειες χρήσιμες για την ψυχική τους υγεία (αθλητισμός) και σαφώς αντιμετωπίζουν τις βιολογικές αναταράξεις της ήβης. Είμαστε δίπλα τους και διαθέσιμοι, εντάσσουμε την άσκηση στη ζωή μας, παίζουμε παιχνίδια (χαρτιά, taboo, scramble, καραόκε, τάβλι, σκάκι, παζλ,), βλέπουμε ταινίες, ακούμε μουσική, συζητάμε, ονειρευόμαστε και βάζουμε στόχους. Σεβόμαστε την ανάγκη για ιδιωτικότητα, αλλά παρατηρούμε και παρακολουθούμε τις συμπεριφορές τους. Σημαντικές αλλαγές στις συνήθειες-συμπεριφορές των παιδιών που μας παραξενεύουν και επιμένουν στο χρόνο, μπορεί να αποτελούν ενδείξεις συναισθηματικής δυσφορίας. Η συνθήκη αυτή που διανύουμε κρίνεται στρεσογόνα με πιθανές συνέπειες στην ψυχική υγεία, γι αυτό απευθυνόμαστε στους ειδικούς και στις τηλεφωνικές γραμμές υποστήριξης για έγκαιρη παρέμβαση.
Κάποια χαρακτηριστικά που εμπνέουν ανησυχία για παιδιά προσχολικής και σχολικής ηλικίας είναι έντονες διαταραχές ύπνου, ξαφνική ενούρηση, πτώση διάθεσης, απουσία ενδιαφέροντος, άρνηση για το φαγητό, αρνητικές σκέψεις, ευερεθιστότητα ή απόσυρση. Για τους εφήβους, έντονη ενασχόληση με διαδίκτυο-ηλεκτρονικά, αδιαφορία για οτιδήποτε άλλο, καταθλιπτική διάθεση, έντονο άγχος και ψυχοσωματικά συμπτώματα. Θα ήθελα να επισημάνω πως πρόκειται για μερικές από τις ενδείξεις που αν επιμένουν και προκαλούν δυσλειτουργία, είναι καλό να συμβουλευτούν έναν ειδικό ψυχικής υγείας. Η πρόληψη και η έγκυρη αντιμετώπιση σώζει και αποτρέπει άσχημες καταστάσεις, φροντίζουμε και αγαπάμε τον εαυτό μας. Δεν είναι ντροπή να ζητήσω βοήθεια, αντιθέτως είναι το χρέος για τον εαυτό μου, η σωματική και ψυχική υγεία δεν είναι αυτονόητη ούτε δεδομένη, θέλει θυσίες και φροντίδα».
Τι μήνυμα στέλνεις προς τον κόσμο που θα το διαβάσει;
«Είναι σημαντικό να εμπιστευτούμε και να αγαπήσουμε τους ίδιους μας τους εαυτούς. Ας εστιάσουμε σε αυτά που έχουμε, ας χαρούμε τα απλά και ουσιώδη πράγματα της ζωής, που τα ξεχνάμε ή τα θεωρούμε δεδομένα. Ας είμαστε ευγνώμονες και ικανοποιημένοι με το παρόν για να έχουμε δύναμη να φτιάξουμε το μέλλον. Να ακούμε και να τηρούμε τους κανόνες, να σεβόμαστε τους συνανθρώπους μας και να διατηρήσουμε και μετά από αυτήν την περιπέτεια τις αξίες που πρώτοι εμείς καλλιεργήσαμε και κληροδοτήσαμε ως στοιχεία πολιτισμού σε όλους τους άλλους; την αλληλεγγύη, τη συνεργασία, την ευγένεια και την ενσυναίσθηση.
Με βοηθάει να αντιμετωπίζω αυτήν την περίοδο ως «παιχνίδι επιβίωσης», με τις αντιξοότητες και προκλήσεις που κρύβει, αλλά νικητές θα είμαστε ΕΜΕΙΣ, μαζί μαχόμαστε και τα καταφέρνουμε. Αισιοδοξία, υπομονή, ψυχραιμία, θετική σκέψη, εμπιστοσύνη στους ειδικούς που μας καθοδηγούν και θα βγούμε καλύτεροι».










